سرطان بعنوان بيماري سلولهاي بدن شناخته مي شود .
تغذيه در ايجاد سرطان و در درمان سرطان موثر است .
البته بايد به نقش ژنتيک در سرطان نيز توجه داشت .
مطالعه ميليونها بيمار سرطاني در سراسر جهان نشان داده است که با تغيير رژيم غذايي ، کنترل وزن ، فعاليت فيزيکي و عدم استفاده از سيگار مي توان از بروز و شيوع سرطان پيشگيري نمود .
در برخي مطالعات اپيدميولوژيک رابطه بين ميزان مصرف چربي و سرطانهاي پستان ، روده ، ريه و پروستات مشخص شده است . با افزايش مصرف چربي افزايش خطر سرطانها نيز بيشتر مي شود .
در چند تحقيق نيز رابطه بين مصرف گوشت قرمز و لبنيات را با افزايش خطر ابتلا به سرطان نشان داده شده است .
بطور کلي دريافت پروتئين به مقدار کمتر از ميزان مطلوب گسترش تومور را متوقف مي سازد .
تحقيقات بر احتمال اثر پيشگيري فيبر در وقوع سرطان های پستان ، کولون ( روده ) رکتوم ، تخمدان را نشان مي دهد .
مصرف زياد ميوه و سبزي به کاهش ابتلا به انواع سرطانها ارتباط دارد .
محققين اپيدميولوژيک اثر سبزيجات خام و تازه بخصوص سبزيجات با برگ سبز تيره ، کلم ، بروکلي ، کاهو ، هويچ و ميوه هاي تازه و خام را گزارش نمودند .
مطالعات ديگر فيتواستروژنها و سبزيهايي که بخشغير قابل هضم دارند و يا توسط باکتري هاي روده به مواد فعال و ويتامين ها تبديل مي شوند را در کاهش ابتلا سرطانهاي وابسته به هورمونهاي جنسي ( پروستات و پستان ) موثر قلمداد نموده اند .
معمولا ميوه ها و سبزيجات داراي انرژي کمي هستند ولي منابع خوبي براي فيبر ، ويتامين ، مواد معدني و مواد فعال بيولوژيک مي باشند .
مواد فعال بيولوژيک مانند ويتامين آ ، سي ، سلنيوم ( آنتي اکسيدان ) ، کاروتنوئيد ، فلاونوئيد ، اندول و فنول ( بعنوان مواد فيتوکميکال ) به نظر مي رسد اثرات پيشگيري و ضد سرطان دارند .
مصرف الکل باعث افزايش استروژن داخل بدني ، کاهش سطح اسيد فوليک و اثر مستقيم الکل يا متابوليتهاي آن بر بافت پستان مي شود و اين اثرات در افزايش سرطان پستان موثر است .
مطالعات احتمال افزايش خطر سرطان را با نوع آماده سازي غذا نشان ميدهند . بخصوص زماني که براي طبخ غذا از حرارت زياد و سرخ کردن يا جوشاندن و کبابي کردن گوشتها استفاده مي شود .
رابطه بين مصرف نمک و افزايش سرطان نيز وجود دارد .
